De grens opzoeken

We beginnen te wennen aan het slapen op zowat de zonnigste plek van de camping.. Pas om 8.45 deden we onze ogen voor t eerst open.de zon brandde al aan de hemel. Gelukkig hebben wij ons dekbed in Eindhoven gelaten. We slapen hier met de ramen tegen elkaar open en de bovenzijde van de deur ook. Als een van ons om n uur of 5 of 6 gaat plassen blijft de hele deur gewoon open.. En dat zie je bij meerduere Campers en caravans, behalve die asociale met een ronkende airco aan boord.
Joris lig in zijn tentje met alle kleppen open die open kunnen en als hij niet zo vatbaar was voor muggen zou het liefst buiten slapen, hij komt s ochtend al nat uit de tent, maar ook hij klaagt niet.. We hebben een super plek .
Afijn na het ontbijt en enkele huishoudelijke taakjes, was, afwas en keer vegen door die 1,5 m2 caravan vertrokken we voor een tripje rijden van 120 kilometer ongeveer.
Toch heeft dat tripje ons bijna 8 uur gekost.
We begonnen richting Dubrovnik en namen daar een aflag de bergen in naar Bosnië .. Midden op een bergpas stond ineens een grenspost.. Slechts enkele auto's voor ons en met slechts een kwartiertje wachten waren we kroatie uit.. Bij het volgende huisje stond een douanier om de mensen Bosnië in te laten, deze man had tijd zat en na een half uurtje waren we blij dat we een stempel in ons paspoort hadden en in bosnie waren. We hadden gehoord van het dorpje Hum en reden er vlotjes heen. Dit dorpje is op 17 juli 1992 zwaar gebombardeerd en de overblijfselen daarvan zijn nog duidelijk aanwezig.Het deed ons denken aan een spookstadje. Het station was vroegen een belangrijk punt in Joegoslavië omdat hier meer dan 60 treinen per etmaal passeerden naar allerlei bestemmingen.
We hebben er samen rondgelopen, op sommige plekken lagen bloemen en je kon duidelijk de kogelgaten en door bommen getroffen huizen en een flat gebouw zien. We waren onder de indruk.. Dat zo kort gelden nog hier zoveel geweld was deed ons wel wat.tussen de vervallen gebouwen waren nog enkele huisjes bewoond, maar we zagen er niemand..het was een trieste aanblik.
Na dit dorpje gingen we door naar Trebinje, op zoek naar lunch. Midden in het centrum van de stad op een prachtig plein hebben we denk ik bij het sjiekste hotel heerlijk geluncht met z'n 3 enmet rum en bier en cola voor 40 euro.. Echt goedkoop
Vervolgens de tank volgegooid voor 1 euro per liter en op weg naar de grens met Montenegro, ook hier hadden de douaniers tijd zat, zien gewoon een ijsje te eten , keken volgens ons gewoon naar netflix in hun hokje en namen af en toe de moeite om een auto te laten passeren, maar afijn we zagen de lol ervan in.. Stempel in ins paspoort, een uur verder maar we waren in Montenegro.
We hadden het plan om in de stad aan zee een lekker terrasje te pakken, maar aangezien het bijna half 5 was en we reeds 3 x getracht hadden in het centrum van de stad te komen hebben we het opgegeven. Wat een drukte, geen parkeerplek te vinden, alles vol met toeterende taxi's en eenrichtingsweggetjes...snel een ijsje gescoord bij een klein supermárktje, maar daar werd duidelijk niet wekelijks op de houdbaarheids datum gecontroleerd.. Het was maar n taai ijsje..maar oke. Gewapend met een nieuwe koude fles water, de 5 e van die dag gingen we dan maar terug naar de camping, de trip duurde langer dan verwacht.. Op naar de grens Montenegro,kroatie. Montenegro uit dat verliep soepel. Door niemandsland door naar de Kroatische douane en daar ging t niet zo lekker. 1,5 uur hebben we gewacht, in de zon, met nog 100 andere auto's en bussen op n hoop, het was warm, 40 graden hadden we even daarvoor op n bordje zien staan... En het duurde eigenlijk net te lang,.. Eenmaal aan de beurt stonden ze ons op te wachten, paspoorten, autopapiere... Duurde en duurde.. Na een minuut of 5 mochten we eindelijk door.. Nog even dachten we dat de douaniers die op de weg stonden ons voor een controle eruit zouden pikken, maar gelukkig trof de auto naast ons dat lot.. Eindelijk mochten we rijden, eindelijk weer wapperen in de wind, en eindelijk kon Joris ergens ff plassen..
Snel via de super naar huis en ff bijkomen met n drankje.. Reinier wilde graag de landen op zijn lijstje bijschrijven, nou dat kan, en hoe...
Vanavond nog voorbereidingen getroffen om morgen onze hut weer ergens anders t planten voor meer avontuur.
Liefs