Neergestreken op ons laatste plekje.
Door: Astri
Blijf op de hoogte en volg Reinier en Astrid
15 Augustus 2017 | Bosnië en Herzegovina, Golinjevo
Toen ik vanmorgen na weer een gezellig avondje bij Helga en Marion de caravan opendeed, was het eerste wat ik zag 2 echte boerinnetjes met n kudde schapen en geiten door de straat. Erg grappig..
Nadat Joris en Helga met haar pick- up truck met een flinke omweg en hoge snelheid ( v-8 moter doet Joris zijn hartje sneller kloppen) brood hadden gehaald hebben we nog lekker ontbeten in de tuin. Scrumbeled eggs met ham door Joris en Helga gebakken. Die 2 liggen elkaar wel.
Daarna de caravan weer reisvAardig gemaakt om op weg te gaan naar de plitvice meren... 180 kilometer binnendoor.. Op t gemak ..geen navigatiesysteem maar de papieren kaart. Dat ging prima, mooie weggetjes en prachtige omgeving, tot we op een moment een pauze namen om meloen te eten. Want we waren aangekomen bij een punt waar de verharde weg ophield en een karrenspoor (kiezelpad) begon. Op de kaart toch echt aangegeven als een gele weg... Hoelang zou t zijn? Als t zo is als hier op t begin ist wel te doen zei Reinier, en hij reed dus na de meloen pauze het pad op..met caravan dus..het was 7 kilometer, en das lang als je maar stapvoets rijd. Gelukkig was t bergafwaarts en niet omhoog. We bleven lachen en genoten van de omgeving en uiteindelijk bereikten we de asfaltweg beneden in het dal. De rest verliep voorspoedig, en om 16.00 draaiden we de pootjes uit op camping Bear zon 8 kilometer voorbij het nationaal park. Lekker in de zon wat gedronken en hop weer in de auto, want hier in de buurt ligt ook de verlaten villa van oud president van Joegoslavia, Tito, die hij eind jaren 50 liet bouwen door politieke gevangene. En daar ligt een geocache dus wij erop af. Een mooi smal weggetje dwars door een prachtig groen bos bracht ons bij een immens grote villa, helemaal leeg en verlaten, helaas ook veel gesloopt.. Het was een beetje luguber omgeving, de gordijnen wapperden nog door de gebroken ramen en vleermuizen hadden hun intrek genomen. maar we hebben er een hele tijd rondgelopen. De cache uiteraard gevonden en mooie foto's gemaakt. Geweldig vonden we t.
Terug op de camping simpele camping pasta gekookt. En gedoucht. En nu naar bed, de avond is hier fris , en de wekker staat op 6.30 want om 7 uur gaat het park open en willen we er zijn om een beetje de massa voor te zijn. Hopelijk lukt dat..
Welterusten, we hebben zin in morgen.
Nadat Joris en Helga met haar pick- up truck met een flinke omweg en hoge snelheid ( v-8 moter doet Joris zijn hartje sneller kloppen) brood hadden gehaald hebben we nog lekker ontbeten in de tuin. Scrumbeled eggs met ham door Joris en Helga gebakken. Die 2 liggen elkaar wel.
Daarna de caravan weer reisvAardig gemaakt om op weg te gaan naar de plitvice meren... 180 kilometer binnendoor.. Op t gemak ..geen navigatiesysteem maar de papieren kaart. Dat ging prima, mooie weggetjes en prachtige omgeving, tot we op een moment een pauze namen om meloen te eten. Want we waren aangekomen bij een punt waar de verharde weg ophield en een karrenspoor (kiezelpad) begon. Op de kaart toch echt aangegeven als een gele weg... Hoelang zou t zijn? Als t zo is als hier op t begin ist wel te doen zei Reinier, en hij reed dus na de meloen pauze het pad op..met caravan dus..het was 7 kilometer, en das lang als je maar stapvoets rijd. Gelukkig was t bergafwaarts en niet omhoog. We bleven lachen en genoten van de omgeving en uiteindelijk bereikten we de asfaltweg beneden in het dal. De rest verliep voorspoedig, en om 16.00 draaiden we de pootjes uit op camping Bear zon 8 kilometer voorbij het nationaal park. Lekker in de zon wat gedronken en hop weer in de auto, want hier in de buurt ligt ook de verlaten villa van oud president van Joegoslavia, Tito, die hij eind jaren 50 liet bouwen door politieke gevangene. En daar ligt een geocache dus wij erop af. Een mooi smal weggetje dwars door een prachtig groen bos bracht ons bij een immens grote villa, helemaal leeg en verlaten, helaas ook veel gesloopt.. Het was een beetje luguber omgeving, de gordijnen wapperden nog door de gebroken ramen en vleermuizen hadden hun intrek genomen. maar we hebben er een hele tijd rondgelopen. De cache uiteraard gevonden en mooie foto's gemaakt. Geweldig vonden we t.
Terug op de camping simpele camping pasta gekookt. En gedoucht. En nu naar bed, de avond is hier fris , en de wekker staat op 6.30 want om 7 uur gaat het park open en willen we er zijn om een beetje de massa voor te zijn. Hopelijk lukt dat..
Welterusten, we hebben zin in morgen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
